Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007

Το αμίμητο μεγαλείο της χαμένης νιώτης

Ίσως να υπάρχει κάπου θαμένη στο μυαλό μου,αλλά έχω την εντύπωση πως δεν ένιωσα ποτέ νέος. Συνέβαλε σίγουρα το γεγονός της υπέρμετρης αγάπης που υπάρχει μέσα μου, ίσως και της υπέρτατης ευθύνης που αυτή συνεπάγεται.

Έτσι, βρέθηκα χωρίς να το καταλάβω σε μια ώψιμη, αλλά γόνιμη, ωριμότητα του εσώτερου εαυτού μου.

Στη ζωή μου αναζητώ το υπέρτατο, γιατί μόνο αυτό, ίσως, μπορεί να απαντήσει στις ερωτήσεις μου. Ίσως πάλι να βρίσκομαι εν μέσω μιας οικτρής πλάνης που με έχει φέρει η μοίρα. Δεν μπορώ να γνωρίζω με απόλυτη σιγουριά.

Έχω καταλάβει πως κάτι υπάρχει πάντως εκεί έξω και αυτό είναι η αλήθεια μου.

Σε ευχαριστώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: