Αφιερωμένο

Μαραμένο, το όνειρό μου, ξύπνησε νωρίς

παγιδευμένο μέσα σε τείχη της λήθης

Τι έπρεπε να κάνει, δεν ήξερε

αύτο που του έπρεπε, φοβόταν.

Έζησε μικρό μέσα σε άνομους ανθρώπους

ζήτησε απλά λίγη αγάπη, μοναχά

μα κρύφτηκε σαν άλλη ηλιαχτίδα

ανάμεσα στα σύννεφα η καρδιά του

Σαν κοίταζε από το παράθυρο την άνοιξη

πάνω από το μπαλκόνι το σιδερένιο,

έβλεπε να ανθίζει η γης από κάτω του

μα αυτό έμενε πλεον μόνο το κα