Είναι δεδομένο πως η πραγματικότητα είναι το σκοτάδι. Η νύχτα, αυτό που οι περισσότεροι νομίζουν αφύσικο, είναι αυτό που κυριαρχεί στο σύμπαν. Το φώς δεν είναι παρά μια τεχνιτή παραίσθηση, μια σειρά από αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στο ήλιο, ο οποίος είναι αυτό που θεωρούμε "άστρο".
Η αλήθεια δηλαδή εκεί έξω, είναι μόνο το σκοτάδι. Αυτό είναι που γεννά τις μεγαλύτερες αλήθειες και ξυπνάει αισθήσεις τις οποίες οι άνθρωποι προσπαθούν να αποποιηθούν. Απλά γιατί συνήθησαν. Η συνήθεια, η έξη, είναι από τους μεγαλύτερους ανασταλτικούς παράγοντες της προόδου, της εξέλιξης. Λειτουργεί ως τροχοπέδη της γνώσης της ίδιας πολλές φορές, ενώ άλλωτε είναι μια απλή δικαιολογία για την ανικανότητα.
Ως ανθρώπινο όν, είμαι και εγώ συνηθισμένος στο φως. Αναγνωρίζω όμως την πραγματική αξία του σκότους, αυτής της απόλυτης αλήθειας. Τα μάτια μου μπορεί κάποιες φορές να μην μπορούν να δουν, αλλά μπορεί να δει η καρδιά μου ή αυτό που λέω εγώ καρδιά.
Καρδιά είναι αυτό που δημιουργείται ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που έχουν συναισθήματα ο ένας για τον άλλον. Άν ο ένας πάψει να υπάρχει για τον Α ή τον Β λόγο, το κομμάτι της καρδιας που του ανήκε, μεταφέρεται αυτούσιο στον εναπομείναντα. Έτσι δεν χάνεται ποτέ. Έτσι μπορεί κάποιος να νικήσει τον απόλυτο εχθρό. Το χάος, την ανυπαρξία, τον θάνατο τον ίδιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου