Τι είναι άραγε η ζωή? Ένα συνοθήλεμα από διαφορετικές αποφάσεις. Μια διαφορετική στροφή, ένα ανάποδο τιμόνι και θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον ή θα αντιμετωπίζαμε διαφορετικές κακοτοπιές.
Μέσα σε αυτό το αέναο χάος που ερπόμαστε, αντιλαμβανόμαστε παρά ελάχιστα από τον γύρω μας κόσμο. Αντιλαμβανόμαστε πόνο, συναισθήματα, τα οποία ουσιαστικά δεν είναι τίποτα άλλο από χημικές ενώσεις και ηλεκτρικό ρεύμα. Άραγε τι μας κάνει διαφορετικούς, ανώτερους ίσως από τα άλλα πλάσματα που περιπλανόνται σε αυτόν τον πλανήτη, σε αυτή τη διάσταση?
Σίγουρα αυτό που μας κάνει να διαφέρουμε, είναι η νόηση και ειδικά η ικανότητα που έχουμε να υπολογίζουμε καταστάσεις και να προσπαθούμε να φέρουμε τα πράγματα όπως εμείς τα θέλουμε ή έστω, όπως νομίζουμε πως τα θέλουμε, όπως νομίζουμε ότι "πρέπει".
Όμως πλανόμαστε οικτράν πλάνη. Πόσες φορές τα πράγματα είναι αντιδιαμετρικά αντίθετα από αυτά που είχαμε αρχικά υπολογίσει? Πόσες φορές δηλαδή πέσαμε έξω στους υπολογισμούς και τα υποτιθέμενα θέλω μας? Σίγουρα κάποιοι από εσάς περισσότερο, κάποιοι ακόμα λιγότερο. Όμως είναι το ταξίδι που έχει το νόημα.
Γιατί, πάντα μα πάντα, αρκεί να είσαι συγκεντρωμένος και να κυνηγάς πάντα αυτό που θέλεις. Τότε, μόνο τότε, έχεις την ελπίδα πως θα βρείς αυτό που ζητάς, πως θα βρείς το άπειρό σου... και τότε όλα τα κομμάτια του πάζλ θα έρθουν στη θέση τους, αρκεί να δώσεις τον χρόνο που χρειάζεται. Να μην υποκύψεις ποτέ, πουθενά και σε κανέναν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου