Στις γωνίες του μυαλού μου σε ζητώ
να σε συναντήσω ονειρεύομαι και πάλι
όπως τότε εκείνο το καλοκαίρι το γλυκό
που πάντα ζεί μες στο μυαλό μου
Δεν είναι η ζωή παιχνίδι θυμάμαι είχα πει
μα ούτε ζέση του μυαλού ο πόνος
της σκοτεινής μεριάς του φεγγαριού
που κι απόψε με χαιδεύει
Είναι μοναδική ελπίδα η αγάπη
κι έρημο μονοπάτι για τολμηρούς,
ελάχιστους εραστές της τελειότητας
και του αληθινής χίμαιρας του
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου