Μοναχικό και άδειο πρωινό
τόσο μακρυά μα τόσο κοντά
όνειρο της μέρας μα όνειρο για πάντα
μη φύγεις, μονάχα νιώσε με
Η άδεια ψυχή μου σε ζητά
να γεμίσεις τις κενές τις θέσεις
με άπλετο φως του φεγγαριού
και μοίρα αλλιώτικη
Μη σταματάς μες στο μυαλό
τα κενά μου δωμάτια τα σκοτεινά
αναζητούν τη μορφή σου
για να γίνουν μέρα
Το φώς της ομορφιάς σου
σαν μελιστάλαχτη λέξη στα χείλη
μου γεμίζει το
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου