Για ένα όνειρο.

Πόσες φορές ξυπνάς από όμορφο ύπνο και έχεις ένα γλυκό χαμόγελο στα χείλη

Σαν να μην ξέρεις το γιατί, αλλά να νιώθεις τη ζεστασιά και την φροντίδα

Όπως πρώτη φορά να έχεις νιώσει στην αγκαλιά ενός θαύματος

Όπως η νύχτα φέρνει κάθε πρωί το φως, σαν ηλιαχτίδα

Μπορεί να δεις τον ίσκιο σου μακρύ και βαρύ πολλές φορές

Αλλά αυτό ήταν στο παρελθόν, κάτι που πλέον δεν σε αγγίζει

Αλήθεια πλέον δεν το λες αλλά σε βαραίνει

Γιατί να έγινε αυτό, γιατί να φύγεις έτσι.

Η σκέψη μου είναι βαθιά αλλά και καθαρή, σαν τη ματιά μου

Πέρασε πολύς καιρός που έμεινα μονάχος

Να αγναντεύω τα βουνά και να κοιτώ την πόλη

Από εκεί που ήρθα, στον δρόμο να μην μείνω.

Αν έχεις νιώσει το φως, εκείνη την μόνη αλήθεια

Αν έχεις ανταμώσει κομμάτι του εαυτού σου

Σαν τι άλλο θα το έβλεπες, να είναι μοναχό του;

Σαν τι άλλο θα το άφηνες να πάει στο καλό του.

Ο πόνος είναι αβάσταχτος και θλιβερό το θέμα

Αλήθεια πως να είσαι εσύ και πως να συλλογιέσαι

Απόμεινα μονάχος μου στο μέσο των αγγέλων

Πάνω στην άμμο λαμπερή, θα αφήσω την φωνή μου

Να λέει κάποια στα κλεφτά, που γνώρισα μικρός μου

Θα ήθελα από νωρίς, να ήταν ο εαυτός μου

Λάθεψα, ελιγόστεψα, τι άλλο να προκάνω

Το όνειρο από νωρίς το έβαλα μπροστά μου

Απόμεινε ο λογισμός και τρέχει εκεί κοντά του

Το όνειρο το φωτεινό, μην πέσει, μην χαλάσει

Δεν έχω κάτι άλλο εγώ πια για να γυρίσω

Ίσως μια μέρα αντικρινά να νιώσω στον λαιμό μου, το άγγιγμα, το νοιάξιμο, το ζεστό όνειρο μου.